Volgers

maandag 16 januari 2012

SHARIAWETTEN VOOR JONGETJES


Ook dit jaar weer tientallen vingers, handen, onderarmen, oren, veel ogen en een enkele neus. Je zou bijna denken dat de Shariawetten in Nederland op grote schaal zijn uitgevoerd. Maar het was de voorspelbare schade van een vreugdevolle oudejaarsnacht.
Het was ook geen kwestie van effectief Nederlands snelrecht. Het waren Gods voorspelbare en onmiddellijke straffen voor roekeloze jongetjes, de groepsgewijs rondtrekkende testosteronbommetjes van 14 en 15 jaar, aangemoedigd door gilletjes van schaapachtige meisjes.
Binnenkort worden de afgerukte ledematen en holle oogkassen weer gefotografeerd als afschrikking voor de jongetjes van nu nog 12 en 13 jaar. Maar dat zal bij de jaarwisseling naar 2013 geen effect hebben. Wat helpt wel?

Mijn zoon Joris is acteur. Hij speelt momenteel in de prachtige en bekroonde voorstelling “Woeste Hoogten” van theatergroep Artemis. Ze spelen het stuk in theaters in Nederland en België, en eind januari zelfs op Broadway in New York tijdens een internationaal jeugdtheaterfestival.
Ze spelen het stuk soms ook voor scholieren, waaronder jongetjes van 14 en 15, in het (verplichte) kader van Culturele en Kunstzinnige Vorming. Voor Vlaamse jongeren gaat dat eigenlijk altijd goed, in Nederland is het vaak een ramp.
De acteurs hebben eigenlijk maar één antwoord op een rumoerige zaal: met driedubbele energie en intense overtuiging spelen en doorspelen. Op die manier weten ze bijna elke zaal te winnen.
Maar een paar weken geleden, op een van de laatste dagen voor de kerstvakantie, lukte het niet.  De meisjes en vooral de jongetjes waren niet te bedaren. Luidruchtig gekuch, doorlopend gebabbel en gehinnik; ‘fuck die bitch’ en ‘lekkere tieten’ tijdens een liefdesscène; treiterend geklap als een acteur het podium verliet; holle boeren en scheten toen een acteur een fles whisky aan zijn mond zette; gesis en boe-geroep dwars door dialogen heen; honende schaterlachen bij een subtiel grapje.
De laatste tien minuten bleef het wat rustiger. Ook onbeschofte pubers worden moe. De acteurs waren bekaf en dropen na het verplichte applausje het toneel af.

Na afloop, in het theatercafé, hoorde Joris dat een van de docenten de jongeren complimenteerde: “Jullie hebben het prima gedaan, jongens! Aandachtig tot het eind.”, kwijlde de opportunist.
Joris keek de docent aan en articuleerde zoals een acteur betaamt: “Wat ben jij een lul”. En hij bedacht de afschrikwekkendste Shariawetten, niet voor jongetjes maar voor laffe leraren.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten