Volgers

woensdag 2 februari 2011

LICHTVOETIGE ONDERTOON BIJ ELK CONGRES: BACH!

Een tijd geleden hebben we als De Voorzitters een klein symposium geleid ter gelegenheid van de opening van het eerste CVA-café in de provincie. Een CVA is een Cerebraal Vasculair Accident ofwel een hersenbloeding. Het CVA-café is een plek waar mensen die een hersenbloeding of een tia hebben gehad elkaar in alle rust kunnen ontmoeten. Het café is ook bedoeld voor familie en vrienden van deze mensen. Kortom: een unieke plek voor lotgenoten. Geen plek om te somberen, maar om elkaar op te beuren.
De opening van het café was een serieuze én feestelijke zaak. Onze opdracht was dan ook om deze belangrijke bijeenkomst op lichtvoetige wijze voor te zitten.
Toen we ons verdiepten in de vaklitteratuur en alle websites over CVA, ontdekten we dat er veel proza en poëzie over het onderwerp was verschenen: van Max Pam en Bernlef, Jan Hein Donner en Simenon, Rutger Kopland en Oliver Sacks en veel anderen. Emotionele, prikkelende, vrolijke, tot nadenken stemmende, soms hilarische maar ook wel eens sarcastische, verrassende verhalen en gedichten over hersenbloeding en tia...
Opeens hadden we de vorm voor het symposium: we besloten om als litteraire obers de opening van het café te begeleiden. De sprekers werden ingeleid met korte litteraire fragmenten, afgewisseld met Bach.
Bach??? Die zware en trage Johann Sebastian? Jazeker, díe Bach!
Rond de litteraire fragmenten lieten we de twee- en driestemmige Inventionen en Partita's horen van de briljante CD van violiste Janine Jansen. Emotionele, prikkelende, vrolijke, tot nadenken stemmende, soms hilarische maar ook wel eens sarcastische en altijd verrassende muzikale pareltjes. Niet langer dan één tot anderhalve minuut.
De ruim honderd aanwezigen vonden het prachtig, de inleiders voelden zich geïnspireerd, de sfeer was ontspannen.
Ik dacht terug aan dit symposium toen iemand mij laatst zei dat ze klassieke muziek afschuwelijk vond. Haar enige associatie met Bach was rouw, uitvaartmuziek, trage treurigheid. Jammer...
Als er iemand is die een serieus thema van een lichtvoetige ondertoon kan voorzien is het Johann Sebastian. Als Voorzitters zou ik Bach bij elk congres en symposium willen inzetten. Desnoods bij elke uitvaart.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten